Veel andersgezinden wonen er dan ook nog niet op Het Eiland. Daar zorgen de Kokkies wel voor. Een paar (dove?) ganzen en aan de rand van de buurt komen wel wat Scholeksters vertier zoeken. Niemand durft midden in de buurt neer te strijken met z'n gezin want dan krijg je de Kokkies op bezoek..
Maar zoals zo vaak met volkse types is het erg leuk om er van een afstandje naar te kijken. Gelukkig staat er naast de kokkiekolonie in de Starrevaartsplas een luxe vogelkijkhut. En daar kun je zelfs als het stormt recht in de volksbuurt kijken. 
Voor foto- en onderzoekswerk heb ik veel contact met staatsbosbeheer. Zo was ik vorige week even in een regiokantoor om een vleermuisonderzoek te bespreken. Tussen de regels door hoor je dan welk enorm effect de bezuinigingen van onze regering op 'linkse hobbies' heeft. Staatsbosbeheer moet gebieden verkopen, winst maken (??). Er heerst onrust en vooral jonge boswachters kiezen voor een andere baan. En de minister? Die zoekt naar mazen in de gemaakte Europese afspraken, zodat NL minder natuur 'hoeft'. Het ging net iets beter met de Nederlandse biodiversiteit -voor mijn gevoel- en dat gaat weer het putje in als dit kabinet het lang uithoudt. 
Het nadeel van een gemengd bedrijf zoals het mijne is dat er perioden zijn dat de 'harde' projecten zoals visonderzoeken en vogelonderzoeken veel tijd vragen. Fijn om onder druk te werken, maar ik merk dat creatief fotograferen er in die perioden wat bij in schiet. Gelukkig kon ik vorig weekend even met een vriend naar het Sauerland om te sneeuwwandelen en te kamperen (ja ook in de sneeuw, niet iedereen houdt ervan...). 
De tent werd gewoon in het bos opgezet en vervolgens ben ik in de schemering eens gaan experimenteren met flitstechnieken. Door een lange sluitertijd, bewegen van de camera en inflitsen van onderwerpen kun je namelijk aardig abstracte foto's maken. Een beetje twee foto's over elkaar, eigenlijk. Ik ben benieuwd of Jeroen dit voor ogen had toen hij de cursus gaf, maar het zijn de eerste resultaten van een soort foto's die ik in mijn hoofd al veel langer wilde maken; lekker abstract, misschien wel een beetje spooky. Vandaar ook de titel van deze Blog, A forest. Een nummer van The Cure, waar ik vroeger veel naar luisterde en waar ik aan moet denken bij deze foto's. 
Allemaal met die kale dunne pootjes in die koude sneeuw... Dat doe ik ze toch niet graag na (hoewel ik wel graag in de sneeuw kampeer). Vogels kunnen dat doordat in de poten alleen maar pezen zitten. Die werken alleen maar als trektouwtje voor de spieren en hebben maar weinig warmte nodig. Via een soort warmtebypass waar de 'poot-ader' eerst warmte afgeeft aan een ader die in het lijf blijft voorkomt de vogel dat hij teveel warmte verliest via de poten. Vogels hebben dus zeker wel koude poten maar hebben daar minder last van als wij. 
